บทที่ 153 ทั้งหมดนี้ควรเป็นของลูกสาวคนโตแท้ ๆ

บทที่ 153 ทั้งหมดนี้ควรเป็นของลูกสาวคนโตแท้ ๆ

หลินชูเซี่ยไม่ต้องรอนาน วันรุ่งขึ้นแม่หลินก็มาหา

บังเอิญตอนนั้นหลินชูเซี่ยอยู่ที่ร้านพอดี

เมื่อเห็นลูกสาวคนเล็กที่ตัวเองดูแคลน สวมเสื้อผ้าดูดีสมกับที่ลูกสาวคนโตเล่าไว้ แล้วทำงานอยู่ในร้านซาลาเปาจริง ๆ ดวงตาแม่หลินก็แทบแดงก่ำ

“ฉันถามหน่อย เธอไม่มียางอายหรือไง ร้านซาลาเปาของตระกูลฉินแท้ ๆ ยังมาวางท่าที่นี่ ไม่อายบ้างหรือ?”

ฉินฮั่นได้ยินแม่หลินตำหนิจากข้าง ๆ สีหน้าก็พลันคล้ำลง

“คุณป้าจากตระกูลหลิน ชูเซี่ยแต่งเข้าตระกูลฉินแล้ว เธอก็เป็นคนตระกูลฉิน ไม่ว่าเธอจะพูดอะไรในร้านซาลาเปาก็เป็นเรื่องสมควรอยู่แล้ว คำพูดเมื่อครู่ของคุณป้าเกินไป”