กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 150 หลินชูเซี่ย เธอก็ทำให้ฉันภูมิใจเหมือนกัน
ไม่ต้องรอบด้าน ไม่ต้องใส่ใจทุกรายละเอียด ไม่ต้องคิดเผื่อไปสามก้าวทุกครั้งที่ก้าวเดิน
เธอเผยด้านที่อ่อนโยนและเปราะบางที่สุดออกมาได้ เขาเป็นสามีของเธอ เป็นผู้ชายของเธอ
จดหมายก่อนหน้านี้ที่เขาเคยเขียน บอกความรู้สึกได้ไม่ชัดเท่าการได้อยู่เป็นเพื่อนเธอวิ่งวุ่นครึ่งวันวันนี้ เขาถึงได้รู้ว่าเธอเหนื่อยแค่ไหน
“ภรรยา ที่จริงเงินเดือนฉันเลี้ยงเธอไหว ต่อให้ไม่พอ ฉันก็พยายามหาเพิ่มได้ สรุปคือเธอไม่ต้องเหนื่อยขนาดนี้ก็ได้”
หลินชูเซี่ยกินมันเทศไปครึ่งหัวแล้วจับมือเขา ลอกเปลือกมันเทศในมือเขาพลางพูดสบาย ๆ