บทที่ 148 ฉินหยางรู้สึกเสมอว่าลึก ๆ แล้วหลินชูเซี่ยมีนิสัยร้ายอยู่บ้าง

บทที่ 148 ฉินหยางรู้สึกเสมอว่าลึก ๆ แล้วหลินชูเซี่ยมีนิสัยร้ายอยู่บ้าง

“ยังไม่ได้กินข้าวใช่ไหม? เดี๋ยวกินเสร็จแล้วไปสำนักงานอุตสาหกรรมและพาณิชย์กับฉันหน่อย”

“อืม” ฉินหยางตอบเสียงเรียบ

พออาหารมา หลินชูเซี่ยก็ยื่นตะเกียบให้เขาคู่หนึ่ง แล้วเริ่มกินตามสบาย

เธอออกไปทำธุระมาครึ่งค่อนวัน ตอนนี้เลยเวลาอาหารมาแล้ว เธอหิวตั้งนานแล้ว

ฉินหยางมองเธอกินคำโต พอนึกว่าเธอเพิ่งกลับมาตอนนี้ แสดงว่าต้องมีธุระ เขาก็ข่มความไม่พอใจในใจลง แล้วกินข้าวเป็นเพื่อนเธอ

พอกินอิ่ม หลินชูเซี่ยก็ไม่รั้งอยู่ที่ร้าน พาฉินหยางไปที่เรือนเล็ก

ตอนนี้ในลานไม่มีงานอะไร ซูเหวินซงกำลังประชุมกับคนหลายคน