กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 143 ฉินหยาง นายคือวีรบุรุษของฉัน
เธอส่ายหน้าสลัดเดนมนุษย์คนนั้นออกไป แล้วหันกลับมาโบกมือลาเจี่ยหยวนเหลียง “พี่เจี่ยไม่ต้องห่วง วันที่พี่น้องเรียนสำเร็จและเปิดร้านซาลาเปา ฉันจะมาร่วมฉลองแน่นอน”
เจี่ยหยวนเหลียงยิ้มพลางพยักหน้าและโบกมือลา รอจนพวกเขาไปแล้วถึงค่อยรู้สึกตัว
ทั้งสองไม่มีช่องทางติดต่อกัน ต่อให้พี่น้องของเขาเปิดร้านซาลาเปาแล้ว เธอจะรู้ได้อย่างไรว่าวันเปิดกิจการ
แต่เขาก็แค่คิดว่าหลินชูเซี่ยเป็นผู้หญิงใจกว้างและตรงไปตรงมา ไม่ปล่อยให้คำพูดของคนอื่นต้องลอยค้างจนเสียหน้า