บทที่ 138 ตัดพ้อ

บทที่ 138 ตัดพ้อ

“น้องสะใภ้พูดอะไรแบบนั้น ลี่หัวไปเดินซื้อของกับเธอ ฉันอนุญาตเอง จะหักเงินได้ยังไง? ลี่หัว ไปเป็นเพื่อนป้าหกตามสบาย ขอให้เที่ยวให้สนุก เงินเดือนก็จ่ายเต็ม” หลินชูเซี่ยมองเธอพลางยิ้มอ่อนโยนขึ้นเรื่อย ๆ

แววยินดีวาบผ่านดวงตาของฉินลี่ฮวา ได้ออกไปเที่ยวแล้วยังได้เงินเดือนด้วย เรื่องดีขนาดนี้ใครจะไม่อยากได้

อีกอย่าง ได้ไปเดินซื้อของกับป้าหก ป้าหกซื้อเสื้อผ้าทั้งทีก็คงไม่ปล่อยให้เธอได้แต่มองหรอก ลุงหกเป็นพี่น้องแท้ ๆ ของพ่อเธอ

“ขอบคุณอาสะใภ้สี่”

“จะขอบคุณอะไร ถ้าจะขอบคุณก็ต้องขอบคุณป้าหกที่พาเธอออกไปเที่ยว”