บทที่ 120 ขี้เหนียวจริง ๆ

บทที่ 120 ขี้เหนียวจริง ๆ

ร้านทางนั้นอยู่ใกล้ร้านอาหารปรุงสุกของโรงงานอาหาร การตั้งร้านขายของชนิดเดียวกันใกล้กันย่อมมีการแข่งขัน แต่ก็มีลูกค้าที่อาจแวะซื้ออยู่บ้าง พอแย่งลูกค้ากลุ่มนั้นมาได้ ลูกค้าก็จะเป็นของเรา

“ได้ เรื่องพวกนี้เธอจัดการตามที่เห็นสมควร”

หลังซูเหวินซงออกไป หลินชูเซี่ยก็เขียนจดหมายต่อ

จดหมายฉบับนี้เขียนถึงฉินหยาง เผลอแป๊บเดียวเธอกลับมาได้ครึ่งเดือนกว่าแล้ว ตอนนี้เปิดร้านสาขาใหม่ พี่ใหญ่กับพี่สะใภ้ใหญ่ รวมทั้งน้องห้ากับน้องสะใภ้ก็มาทำงานที่ร้าน เธออยากเล่าเรื่องเหล่านี้ให้เขาฟัง

ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไร หลินชูเซี่ยก็ชินกับการแบ่งปันเรื่องราวในชีวิตประจำวันกับเขาเสียแล้ว