กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 110 ความอำมหิตและความไม่ยินยอม
“รีบอุ้มมันออกไปเดี๋ยวนี้ ถ้าพูดอีกคำเดียว ฉันจะเอาไปตุ๋นเป็นเนื้อหมาเสีย นี่มันอะไรกัน ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง ลูกหมาตัวเดียวก็ยังกล้าเอามาวางบนเตียงอุ่นของฉัน”
“บนเตียงอุ่นของท่านยังปลูกดอกไม้ได้เลย ฉันวางหมาสักตัวแล้วจะเป็นอะไร” หลินชูเซี่ยเบ้ปาก “ท่านไม่ตรวจให้มันจริง ๆ หรือ ไม่อยากสนุกกับการรักษาโรคหน่อยหรือ พลาดหมู่บ้านนี้ไปก็ไม่มีร้านนี้แล้วนะ”
“เธอเก่งนักไม่ใช่หรือ ยังต้องให้ตาเฒ่าอย่างฉันตรวจให้มันอีกหรือ เอาวิตามินเม็ดของเธอให้มันกินสักสองสามเม็ดสิ ฉันว่าวิตามินของเธอดีนัก รักษาได้ทุกโรค”