แจ้งตำรวจ

แจ้งตำรวจ

ฉงชางกำลังนอนพลิกตัวไปมา กระสับกระส่ายนอนไม่หลับ

เธอเป็นคนหลับตื้นอยู่แล้ว แค่มีเสียงแว่วมานิดเดียวก็ตื่นได้ ในยามดึกสงัดขณะที่สติกำลังสะลึมสะลือ ก็มีเสียงฝีเท้ากุกกักแว่วลอยมา

ทีแรกเสียงฝีเท้านั้นดังมาจากบันไดด้านล่าง เดินวนขึ้นวนลงรอบหนึ่ง ก่อนจะมาหยุดลงที่ชั้นของเธอ

ตอนแรกฉงชางนึกว่าเป็นลูกบ้านที่กลับดึก พองมทางถูกเดี๋ยวก็คงไป เพราะตอนนี้ก็ปาเข้าไปตีสองแล้ว แต่ข้างนอกเงียบไปได้ครู่หนึ่ง กลับมีเสียงแปลก ๆ ดังขึ้นมาอีก แถมยังมีเสียงคนคุยกันแบบจงใจกดให้เบาลงด้วย

เวลาประสาทสัมผัสทำงานไม่เต็มที่ คนเรามักจะจินตนาการเตลิดเปิดเปิงได้ง่าย โดยเฉพาะช่วงกลางดึกสงัดแบบนี้

ฉงชางเปิดไฟห้องนอนแล้วลุกขึ้นนั่ง เอนหลังพิงหัวเตียง พลางเงี่ยหูฟังเสียงประหลาดเหล่านั้นเพื่อปะติดปะต่อเป็นภาพในหัว

เธอลองแยกแยะดู ราวกับมีเสียงกระทบกันของวัตถุต่างชนิด เสียงของเหลวบางอย่างกระฉอก จากนั้นก็มีเสียงเสียดสีสาก ๆ ดังขึ้นมา คล้ายมีอะไรกำลังขูดครูดผิวผนัง จนเศษปูนร่วงกราวลงมา

เสียงขูดผนังนั่นอยู่ใกล้มาก ชัดเจนจนเหมือนอยู่ห่างจากเธอแค่กำแพงกั้น และแล้ว ฉงชางที่นั่งฟังเรื่องชาวบ้านอยู่ก็เพิ่งได้สติกลับมา