เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
การช่วยเหลือ
เฮ่อเจวี๋ยอวิ๋นยืนนิ่งอยู่ริมแม่น้ำ มองสายน้ำที่ไหลเอื่อยไปข้างหน้า ร่างของเขายืนสงบนิ่งไม่ไหวติงราวกับรูปปั้นหิน
ผู้คนที่อาสามาช่วยตามหาต่างเดินขวักไขว่ไปมารอบบริเวณ เสียงตะโกนเรียกชื่อ “หวังตงเหยียน” ดังเซ็งแซ่สะท้อนก้องอยู่ในอากาศไม่ขาดสาย รอยเท้าเปื้อนโคลนย่ำเหยียบจนแน่นขนัดทอดยาวไปไกลริมถนน ทว่ากลับไม่มีรอยไหนเลยที่จะนำไปสู่จุดที่ฉงชางอยู่
บางคนนำดอกไม้สดมาวางไว้สองฟากถนน บางคนจุดเทียนอธิษฐานภาวนาให้เธอ ชาวเน็ตพากันตั้งแฮชแท็กหัวข้อภาวนาขอให้เธอกลับมาอย่างปลอดภัย ส่วนพวกนักข่าวก็ยังปักหลักรออยู่บนสะพานเพื่อรอรายงานข่าวล่าสุด
สังคมในบางครั้งก็เป็นกลุ่มคนที่ประหลาดเหลือเกิน ยามที่มันไร้น้ำใจขึ้นมาก็ช่างโหดร้ายทารุณ หันคมมีดเข้าใส่ผู้เคราะห์ร้ายผู้บริสุทธิ์ได้อย่างหน้าตาเฉย แต่พอยามที่จะใจดีขึ้นมา ก็กลับอ่อนโยนเป็นพิเศษ พร้อมที่จะหยิบยื่นความปรารถนาดีให้กับคนแปลกหน้าได้อย่างหมดหัวใจ
สิ่งที่คุณเรียกว่าความสว่างกับความมืดมิด มันขึ้นอยู่กับว่าคุณมองเห็นด้านไหน และกำลังเผชิญหน้ากับด้านไหนอยู่ต่างหาก
แต่มันไม่ได้อยู่ตรงข้ามกันโดยสิ้นเชิงเสียทีเดียว คนที่หันหน้าเข้าหาแสงตะวันแล้วก้าวไปข้างหน้าอย่างมุ่งมั่น ย่อมมีความหวังที่จะได้กลับมาเห็นแสงสว่างอีกครั้งเสมอ