กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ความกลัว
เฮ่อเจวี๋ยอวิ๋นรีบถามคำถามเดียวกับที่พวกชาวเน็ตสงสัยทันที
เฮ่อเจวี๋ยอวิ๋น: “แต่คุณบอกว่า ตอนที่สวี่โหยวตีคุณวันนี้ แถบความคืบหน้าการฆ่าตัวตายไม่ได้ขยับเลยนี่”
ฉงชาง: “ใช่”
ฉงชาง: “บางทีหวังตงเหยียนอาจจะตาสว่าง เลิกอินกับความรักงี่เง่าพวกนี้ แล้วหันกลับมาซบอ้อมกอดของวิทยาศาสตร์แล้วมั้ง เพราะถึงยังไงรูปพวกนั้นก็ถ่ายไว้ก่อนที่โจวหนานซงจะฆ่าตัวตายหมดเลย”
เฮ่อเจวี๋ยอวิ๋นที่อยู่อีกฝั่งถึงกับอึ้งไปอีกรอบ
ยัยนี่จบหลักสูตรมุกแป้กมาจากสถาบันไหนกันแน่เนี่ย
เฮ่อเจวี๋ยอวิ๋น: “...?”
ฉงชาง: “ถ้าเธอไม่ได้มีรสนิยมประหลาดอะไร ก็คงไม่ชอบผู้ชายที่มาคอยแกล้งตัวเองด้วยเจตนาร้ายหรอก แถมความเกลียดชังที่สวี่โหยวแสดงออกต่อหวังตงเหยียนก็ดูจริงจังและชัดเจนมากด้วย แสดงว่าการที่สวี่โหยวแกล้งเธอน่าจะเพิ่งเริ่มได้ไม่นาน และสาเหตุที่เริ่มก็น่าจะเกี่ยวพันโดยตรงกับแนวโน้มการฆ่าตัวตายของเธอ หวังตงเหยียนมีความเครียดสะสมหนักมาก จนไม่เหลือกระจิตกระใจจะไปสนใจแล้วว่าเพื่อนร่วมชั้นหรือสวี่โหยวจะมองเธอยังไง”
ฉงชาง: “แน่นอนว่าตัดความเป็นไปได้อย่างอื่นออกไม่ได้เหมือนกัน อาจเป็นเพราะแถบการฆ่าตัวตายมันไม่โชว์ทศนิยมก็ได้”