กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 449 ใจกลับเศร้าขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ
ตอนซูหมิ่นเดินผ่านหลินอวี่เซิง เธอก็กระซิบข้างหูว่า “หลินอวี่เซิง ตอนจิ้นโจวฟื้นขึ้นมา คนแรกที่เขาเห็นจะเป็นฉัน
ตั้งแต่วันที่ฉันกลับมาโรงพยาบาลหรงเฉิง”
แววตาหลินอวี่เซิงเปลี่ยนไปเล็กน้อย
เธอเม้มปากแน่น ไม่ตอบ
“อาสะใภ้รอง เธอพูดอะไรกับคุณ?”
โป๋เจียซื่อไม่ได้ยินว่าซูหมิ่นพูดอะไร แต่เห็นสีหน้าของเธอก็รู้ว่าไม่ใช่คำพูดดี ๆ
หลินอวี่เซิงยิ้มตอบ “ไม่ได้พูดอะไร”
“อาสะใภ้รอง ผมไม่เข้าไปหาอารองกับคุณแล้ว ผมจะไปรอที่ห้องทำงานพ่อ”
โป๋เจียซื่อรู้จักคิด อยากปล่อยเวลาให้หลินอวี่เซิงได้อยู่กับโป๋จิ้นโจวตามลำพัง