กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 431 ครอบครัวเดียวกัน ไม่มีใครเป็นภาระใคร
เยียนเป่าเป้ยกลับคฤหาสน์โป๋พร้อมหลินอวี่เซิง ก็เห็นเฟิ่งว่านยืนรออยู่ในลานกลางอากาศหนาวจัด
ทันทีที่หลินอวี่เซิงลงจากรถ เฟิ่งว่านก็กอดเธอไว้แน่น
ได้ยินเสียงสะอื้นที่พยายามข่มกลั้นของเฟิ่งว่าน ปลายจมูกหลินอวี่เซิงก็แสบขึ้นมา
เธอกอดเฟิ่งว่านตอบแล้วปลอบเสียงเบา “แม่ ฉันไม่เป็นไร ฉันกลับมาอย่างปลอดภัย ไม่ได้บาดเจ็บเลยสักนิด”
เฟิ่งว่านผละออกเล็กน้อย มองเธอทั้งน้ำตา “เดิมทีก็ผอมอยู่แล้ว ตอนนี้ยิ่งผอมลงไปอีก”
หลินอวี่เซิงตอบ “ไม่ได้ขนาดนั้น ตอนนี้ฉันก็ไม่ได้ผอมมาก เติมอาหารสองวันก็กลับมาเหมือนเดิมแล้ว
เจียสืออยู่ไหน?”
“เขายังหลับอยู่”