กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 402 หนีไม่พ้นหรอก
โป๋จิ้นโจวมองแววตาน่าสงสารและไร้ที่พึ่งของลูกชายแล้วเจ็บปวดใจ
อ้อมแขนที่กอดเขาไว้เผลอกระชับแน่นขึ้น
เจ้าหนูน้อยที่เพิ่งหยุดร้องไห้ก็ร้องจ้าอย่างไม่สบายตัวอีกครั้ง
เสียงกังวลของเฟิ่งว่านดังมาจากนอกประตู “จิ้นโจว ถ้าปลอบไม่อยู่ก็เอาเจียสือมาให้แม่อุ้มเถอะ คืนนี้แม่จะกอดเขาเอง”
“แม่ไปพักเถอะ ผมปลอบเจียสือได้”
โป๋จิ้นโจวปลอบอยู่สองนาที เจียสือก็หยุดร้องไห้ทีละน้อย
เจียสือพักอยู่สองสามนาที ก่อนจะเริ่มกินนมผงอีกครั้ง
บางทีอาจร้องไห้จนหมดแรง เขากินนมผงไปเพียงไม่กี่อึกก็หลับคาอ้อมแขนโป๋จิ้นโจว
โป๋จิ้นโจวมองลูกชายตัวน้อยในอ้อมแขน แล้วนึกถึงหลินอวี่เซิง