กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 365 คุณพูดช้าไปแล้ว
หลินอวี่เซิงตื่นขึ้นตอนสี่โมงเย็น
เธอหลับไปนานถึงสองชั่วโมง เมื่อลืมตาขึ้นก็ไม่รู้สึกง่วงอีกแล้ว ทั้งสดชื่นและสบายตัวเป็นพิเศษ
เพียงแต่ก่อนหลับ โป๋จิ้นโจวเป็นคนเฝ้าอยู่ข้าง ๆ พอลืมตาขึ้นมา กลับเห็นเยียนเป่าเป้ยอยู่ในห้อง
เยียนเป่าเป้ยมองเธอโดยแทบไม่กะพริบตา
หลินอวี่เซิงยิ้ม “เป่าเป้ย เธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง จิ้นโจวล่ะ”
เยียนเป่าเป้ยยืนนิ่งอยู่ท่าเดิมนานเกินไปจนเมื่อยคอ เธอลุกขึ้นขยับตัวแล้วตอบว่า “อาจารย์หลิน คุณชายรองบอกว่ามีธุระต้องกลับโรงพยาบาล
พอจัดการเสร็จจะรีบกลับมา”
“เขาให้เธอเข้ามาอยู่เป็นเพื่อนฉันหรือ”
“ใช่ คุณชายรองเป็นห่วงคุณด้วย แต่อาจารย์หลินวางใจได้ คุณนอนนิ่งมาก ไม่กรน ไม่กัดฟัน ฉันมองอยู่นานขนาดนี้ คุณยังไม่พลิกตัวเลยสักครั้ง”