กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 343 สำหรับเธอ ไม่มีใครสำคัญไปกว่าลูก
น้ำเสียงของอีกฝ่ายแฝงความไม่แน่ใจอยู่เล็กน้อย
เดิมทีหลินอวี่เซิงมองไปข้างหน้า พอได้ยินป้าแม่บ้านเรียกชื่อเธอ
เธอก็หันไปมอง ป้าแม่บ้านสวมชุดทำงานและหมวก มีเส้นผมสองสามเส้นหลุดลงมาข้างหูทั้งสองข้าง
ใบหน้านั้นเหลืองคล้ำเล็กน้อย หยาบกร้าน แห้งจนลอกเป็นขุย
ดูคุ้นหน้า แต่เธอนึกไม่ออกอยู่ชั่วขณะ
เธอถามอย่างสงสัย “คุณเป็นใคร”
ในดวงตาของป้าแม่บ้านมีแววต่ำต้อยวาบผ่าน มือที่จับเครื่องขัดพื้นกำแน่นขึ้น
ครู่หนึ่งริมฝีปากก็ขยับ เอ่ยชื่อหนึ่งออกมา “โจวเสี่ยวเสี่ยว”
แววประหลาดใจวาบผ่านดวงตาของหลินอวี่เซิง