เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 314 การชมการแสดงสดเป็นครั้งแรก
เมื่อเทียบกับก่อนเข้าคุก หลินซูเฟินดูซูบเซียวราวกับแก่ลงไปยี่สิบกว่าปี
หลายปีมานี้ เธอเอาแต่เสวยสุข ใช้สารพัดวิธีทารุณและข่มขู่หลินอวี่เซิงให้เลี้ยงดูตัวเอง
เธอไม่เคยใช้แรงงาน แม้จะดูแลตัวเองประณีตสู้ภริยาตระกูลมหาเศรษฐีไม่ได้ แต่ก็ไม่เคยขาดผลิตภัณฑ์บำรุงผิว
ถึงขั้นดูอ่อนวัยกว่าผู้หญิงส่วนใหญ่ในวัยเดียวกัน
แต่ตอนนี้เธอทั้งหน้าซีดผอมแห้ง ใบหน้ายังมีรอยเขียวช้ำเป็นปื้น ๆ
แม้แต่เส้นผมก็ขาวไปกว่าครึ่ง
ดูท่าตลอดเวลาที่อยู่ที่นี่ เธอคงไม่เคยมีวันสงบสุข และคงไม่เคยนอนหลับสนิทแม้แต่วันเดียว
เธอมองชายหนุ่มผู้หล่อเหลาและสูงศักดิ์ด้วยดวงตาขุ่นมัว ก่อนถามอย่างสั่นเทา “คุณยอมช่วยฉันออกไปหรือ? เป็นเพราะเซิงเซิงให้อภัยฉันแล้วหรือ?”
โป๋จิ้นโจวยกมุมปากเป็นรอยยิ้มเย็นชา “จนถึงตอนนี้คุณยังคิดว่าตัวเองคู่ควรกับการให้อภัยอีกหรือ?”