กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 298 ตัดขาดแม่ลูก รับเธอเป็นลูกบุญธรรมหญิง
ในห้องพักผู้ป่วย
หลินอวี่เซิงป้อนโจ๊กข้าวฟ่างให้เยียนเป่าเป้ยครึ่งชาม
เยียนเป่าเป้ยมองเธออย่างได้รับความรักเกินคาด “อาจารย์หลิน ฉันจะให้คุณป้อนฉันได้อย่างไร ถ้านายใหญ่โป๋กับคุณชายรองรู้ว่าฉันยังให้คุณดูแล
พวกเขาคงไล่ฉันกลับบ้านแน่”
หลินอวี่เซิงมองเธออย่างขบขัน “ฉันไม่ได้ทำเพื่อเธอ แต่ทำเพื่อตัวฉันเอง”
ดวงตาของเยียนเป่าเป้ยแดงเรื่อ
“ตั้งแต่แม่จากไป ก็ไม่มีใครป้อนข้าวให้ฉันอีก”
“แล้วพ่อเธอล่ะ”
“พ่อของฉันมีแต่สั่งให้ฉันฝึกฝนทุกวัน ไม่ว่าจะฝนตกแดดออก หากช้าหรือขี้เกียจ หมัดก็จะฟาดลงมา”