กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 291 ต่อให้หมดสมรรถภาพก็รักษาให้หายได้
โป๋จิ้นโจวโทรมาในจังหวะนั้นพอดี
โจวหวยลนลานเกินไปจนทำก้อนน้ำแข็งหล่นลงบนเตียง
เขาพูดอย่างกระอักกระอ่วนว่า “พี่รองโทรมา ฉันออกไปรับสายก่อน”
ลู่ผานผานตอบ “ไปเถอะ”
เธอเห็นใบหูของโจวหวยแดงก่ำ
พอได้สติว่าตัวเองเพิ่งถามอะไรไป ใบหน้าของเธอก็แดงวาบขึ้นมาทันที
โจวหวยออกจากห้องของลู่ผานผาน ยกมือกุมตำแหน่งหัวใจ
หัวใจยังเต้นแรงไม่หยุด
เขายืนอยู่ตรงทางเดิน ปล่อยให้เวลาผ่านไปสองวินาที