กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 240 จะโชคดีแบบนี้ตลอดไปไม่ได้
เสียงแจ้งเตือนข้อความของหลินอวี่เซิงดังขึ้น
เธอก้มหน้าหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู เป็นข้อความจากลู่ผานผาน
[เป่าเอ๋อร์ ฉันมาถึงชั้นล่างแล้ว ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง ต้องให้ฉันขึ้นไปช่วยไหม?]
หัวใจหลินอวี่เซิงอบอุ่นขึ้น ริมฝีปากโค้งเป็นรอยยิ้ม
แม้เธอจะไม่มีพ่อแม่คอยรัก ไม่มีความอบอุ่นจากครอบครัว
แต่เธอก็มีความรักจากสหายรัก
เธอก็โชคดีมากเหมือนกัน
[อยากขึ้นมาก็ขึ้นมาเถอะ เห็นกับตาแล้วก็จะรู้เอง]
ห้านาทีต่อมา โจวหวยเดินเข้ามาในห้องส่วนตัวพร้อมกับพนักงานที่ยกอาหารมาเสิร์ฟ