กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 153 จุมพิตถาโถมราวพายุ
“ยิ้มให้เธอหนึ่งครั้งแล้วฉันจะได้อะไร?”
หลินอวี่เซิงมองลู่ผานผานด้วยรอยยิ้มจอมปลอม
ลู่ผานผานหยอกเธอ “ถ้าเธอยิ้มให้พี่สาวคนนี้หนึ่งครั้ง พี่สาวจะโทรหาหมอโป๋ ให้เขามารับเธอกลับบ้าน”
หลินอวี่เซิงค้อนใส่เธอ “งั้นฉันไม่ยิ้มแล้ว นอน”
เธอหาวและวางโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะเล็กข้างเตียง
จากนั้นเลื่อนตัวเข้าไปในผ้าห่ม เมื่อลู่ผานผานเห็นเช่นนั้นก็วางโทรศัพท์แล้วมุดเข้าไปในผ้าห่มเช่นกัน
“เป่าเอ๋อร์… ราตรีสวัสดิ์!”
เดิมทีเธออยากพูดว่าหลิวตั่วไม่ใช่คนใจดีอะไร
แต่ฟางซินอวี่เป็นลูกศิษย์ของหลินอวี่เซิง ทั้งว่านอนสอนง่าย ฉลาด และเรียนเก่ง อีกทั้งครอบครัวที่โชคร้ายของเธอก็เหมือนกับหลินอวี่เซิงในอดีต