กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 120 เธอถูกพ่อแม่ทอดทิ้ง
ในห้องเยี่ยมนักโทษ
หลินอวี่เซิงมองหลินซูเฟินที่ถูกพาเข้ามาด้วยสายตาเย็นชา อีกฝ่ายดูซูบเซียวและอเนจอนาถ ใบหน้าฟกช้ำดำเขียว
ในใจเธอมีเพียงความคิดเดียว ทำตัวเองทั้งนั้น
“เซิงเซิง”
ถึงตอนนี้หลินซูเฟินก็ยังพยายามตีสนิท
เธอมองหลินอวี่เซิงด้วยสีหน้าเวทนาและแววตาสำนึกผิด “เธอรู้หมดแล้วใช่ไหม”
“ฉันรู้อะไร”
หลินอวี่เซิงมองหลินซูเฟินโดยไร้สีหน้า
สีหน้าหลินซูเฟินผิดปกติไปชั่วขณะ “เธอน่าจะรู้แล้วใช่ไหมว่าเธอเป็นลูกของตระกูลจ้าว”