กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 111 หลินอวี่เซิงต้องเป็นลูกสาวของพวกเขา
“ใครส่งข้อความมา?”
เห็นหลินอวี่เซิงก้มหน้าอ่านข้อความจบแล้วนิ่งงันอยู่ตรงนั้น
โป๋จิ้นโจวก็นั่งยองลง ช่วยถอดรองเท้าให้เธอแล้วสวมรองเท้าแตะให้
หลินอวี่เซิงบอกว่าจะทำเอง แต่โป๋จิ้นโจวห้ามไว้ เขาหยอกเธอด้วยรอยยิ้มว่า “นาน ๆ ทีจะได้บริการอาจารย์หลิน อย่าขยับ”
ดวงตาของหลินอวี่เซิงมีรอยยิ้มพาดผ่าน เธอไม่ขยับจริง ๆ
พอสวมรองเท้าแตะเสร็จ เขาก็ดึงเธอลุกจากม้านั่งนุ่ม เธอถึงตอบคำถามที่เขาถามขึ้นมาอย่างไม่คิดอะไรเมื่อครู่นี้
“ป้าชุยส่งมา”
โป๋จิ้นโจวเลิกคิ้วบาง ๆ แล้วสอดนิ้วเรียวของเธอประสานกับนิ้วของตัวเอง
เขาถามอย่างเป็นห่วง “เธอส่งอะไรมา?”