กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 107 ไม่น่าแปลกใจที่กลัวเธอตกใจ
โป๋จิ้นโจวเงยหน้ามองซูเถียนอย่างเรียบเฉย “หายตั้งนานแล้ว”
พูดจบ เขาก็กินเค้กที่หลินอวี่เซิงป้อนมาถึงริมฝีปาก
ซูเถียนกะพริบตาครั้งหนึ่ง แล้วกะพริบอีกครั้ง ก่อนจะยิ้มอย่างมีเลศนัย
หลินอวี่เซิงถามโป๋จิ้นโจวอย่างไม่วางใจ “ไม่เป็นอะไรจริง ๆ เหรอ?”
โป๋จิ้นโจวยกยิ้ม “ถ้าเป็นอะไรฉันจะกินหรือ? พี่สะใภ้แกล้งขู่เธอ”
ซูเถียนได้ยินเขาพูดอย่างนั้น ก็ยิ้มพลางบอกหลินอวี่เซิง “เซิงเซิง จิ้นโจวยอมกินเค้กแล้ว ดูท่าคงหายจริง ๆ ต่อไปเธออยากกินเค้กก็กินได้ตามสบาย
ไม่ต้องกลัวว่าเขาจะไม่พอใจแล้ว”
“ฉันไม่เห็นไม่พอใจเลย”