ตอนที่ 068 ดุร้ายราวกับหมาป่า แต่กลับอ่อนโยนเหลือเกิน

ตอนที่ 68 ดุร้ายราวกับหมาป่า แต่กลับอ่อนโยนเหลือเกิน

หลังมื้อเย็น ฮูหยินผู้เฒ่าโป๋ก็เร่งให้หลินอวี่เซิงกับโป๋จิ้นโจวกลับบ้านไปพักผ่อนเร็ว ๆ

ท่านย่าไม่รู้ว่าตอนบ่ายหลินอวี่เซิงนอนในห้องพักของโป๋จิ้นโจวถึงสองชั่วโมง และเธอก็ไม่กล้าบอก โป๋จิ้นโจวยิ่งไม่พูดถึงเรื่องนี้แม้แต่คำเดียว

เมื่อกลับถึงหมู่บ้านอวี้ฝู่เจียหยวนและเปลี่ยนรองเท้าในบ้าน โป๋จิ้นโจวก็ถามขึ้นทันที “ที่เจียซื่อพูดเป็นเรื่องจริงหรือ?”

หลินอวี่เซิงกำลังนั่งยอง ๆ เปลี่ยนรองเท้า เมื่อได้ยินก็เงยหน้ามองอย่างงุนงง “เรื่องอะไร?”

โป๋จิ้นโจวเองก็ไม่รู้ว่าเหตุใดจึงถูกใบหน้าเล็ก ๆ ที่เงยขึ้นมองล่อลวง

แววตาของเขาลุ่มลึกขึ้น เขาก้มตัวลง มือใหญ่ประคองท้ายทอยของเธอแล้วจูบลงไป