กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 24 เกิดวันเดียวกันปีเดียวกัน
โป๋เจียซื่อหัวเราะอย่างโอหัง “ผู้หลงรักอารองฉันมีตั้งเยอะ ถ้าพวกเธอรู้ว่าเธอด่าพวกเขาเป็นหมา แค่คนละถ่มน้ำลายที ป่าก็ท่วมเธอตายแล้ว”
ใบหน้าของเด็กสาวยิ่งแดง “ฉันไม่ได้ด่าพวกเธอ ฉันด่านาย”
หลินอวี่เซิงผลักประตูเข้าไป
เด็กสาวคนนั้นถลึงตาใส่โป๋เจียซื่อ แล้วก้มหน้าหยิบหนังสือ
โป๋เจียซื่อเงยหน้าขึ้นเห็นหลินอวี่เซิง
ก็รีบวิ่งเข้ามาพร้อมยิ้มกว้าง
“อาจารย์หลิน ผมช่วยถือ”
พูดจบก็แย่งหนังสือเรียนจากมือเธอ เดินไม่กี่ก้าวไปถึงหน้าชั้นเรียน วางหนังสือไว้บนโต๊ะแล้ววิ่งกลับไปนั่งที่
หลังเลิกเรียน หลินอวี่เซิงกลับมาที่ห้องพักครู ก็ได้ยินรองผู้อำนวยการพูดว่าจะเลี้ยงอาหารเย็นทุกคน