กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 6 เป็นคุณที่เริ่มก่อน
“เซิงเซิง รีบเป็นพยานให้ฉันหน่อย”
ในชั่วขณะที่หลินอวี่เซิงกำลังยืนอึ้ง แขนของเธอแทบถูกลู่ผานผานเขย่าจนหลุด
เธอจำต้องเอ่ยปาก “ผานผานพูดถูก ตั้งแต่มัธยมปลายปีหนึ่ง เธอก็ชื่นชมคุณมาตลอด”
ลู่ผานผานรีบพูดเสริม “หมอโป๋ ฉันเรียกคุณว่ารุ่นพี่ได้ไหม ฉันชื่นชมคุณเฉย ๆ ฉันแต่งงานแล้ว ไม่มีความคิดเกินเลยกับคุณแน่นอน”
โป๋จิ้นโจวมองไปทางหลินอวี่เซิง
ลู่ผานผานสังเกตสีหน้าของเขา แล้วพูดเสริมอีกประโยค “ถึงเซิงเซิงจะเลิกกับจ้าวเฉิงไห่ ชายเลวคนนั้นแล้ว แต่เธอก็ยิ่งไม่มีทางคิดเกินเลยกับคุณ”
ความคิดเห็นของลู่ผานผานเหมือนกับหลินอวี่เซิง
โป๋จิ้นโจวกับพวกเธอเป็นคนจากคนละโลกกัน