กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 442 วันที่ 438 ของการเป็นเจ้านาย
วันนี้ตอนควอนจียงร่วงลงไป ความหวาดกลัวมหาศาลเกือบกลืนกินสวี่อีซ่ง ความรู้สึกแบบนั้นไม่ดีเอาเสียเลย
ควอนจียงเอียงศีรษะมาพิงเธอด้วย เขาเกี่ยวปลายนิ้วเข้ากับนิ้วของเธอแล้วถามเสียงเบาไม่ต่างกันว่า “แล้วเธอล่ะ?”
เธอไม่อยากให้ฉันบาดเจ็บ แล้วเธอล่ะ จะปกป้องตัวเองเพื่อฉันเหมือนกันไหม?
“……”
สวี่อีซ่งไม่คิดว่าจู่ ๆ ควอนจียงจะถามแบบนี้
เธอลุกขึ้นนั่ง พอเงยหน้าก็พบว่าควอนจียงกำลังมองเธออยู่เหมือนกัน
เมื่อสบตาคู่นั้น สวี่อีซ่งก็ไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไรอยู่ชั่วขณะ
เธอโกรธที่ควอนจียงไม่รู้จักทะนุถนอมร่างกายตัวเอง เช่นเดียวกัน ควอนจียงก็คงโกรธหากเธอทำแบบเดียวกัน
“ฉัน...” สวี่อีซ่งนึกอะไรขึ้นมาได้ก็หลุบตาหลบสายตาของควอนจียง เพียงกำมือแน่นขึ้นเบา ๆ