กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 397 วันที่ 393 ของการเป็นเจ้านาย
บีเอพีที่นั่งอยู่ข้าง ๆ พวกเขาตกใจกับเหตุการณ์เล็ก ๆ ที่เกิดขึ้นกะทันหัน จึงขยับหนีไปด้านข้างโดยไม่รู้ตัว
ไม่ว่าจะนับตามอายุหรือเวลาที่เดบิวต์ บีเอพีต่างก็เป็นพี่ ๆ ทั้งนั้น แต่ตอนนี้พี่ ๆ ที่แต่งตัวดูน่าเกรงขามกว่าบลูเวลมาก กลับดูเหมือนลูกกระต่ายขาวที่พลัดหลงเข้าไปในฝูงหมาป่า
พัคซองโฮซึ่งนั่งอยู่ข้างบีเอพีสังเกตเห็นท่าทางของพวกเขา จึงเอ่ยปลอบอย่างใจเย็นว่า “ไม่ต้องห่วง เอฟวายเอชไม่มีธรรมเนียมรังแกกัน” สิ่งที่พวกเขาเห็นไม่ใช่การรังแก แต่เป็นการลงโทษด้วยความรักต่างหาก
บีเอพี “……” พวกเขารู้อยู่แล้วว่านี่ไม่ใช่การรังแก แค่ตกใจกับวิธีเข้าหากันที่ผ่อนคลายเกินไปของคนกลุ่มนี้
ที่นี่คือห้องทำงานประธานบริษัทนะ