กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 354 วันที่ 350 ของการเป็นเจ้านาย (กระต่ายเดือนมีนาคม)
“อัยโก” ตอนนั้นอีคยองมุนเดินออกมาเห็นทั้งคู่คลอเคลียกัน ก็ทำหน้าเหมือนทนดูไม่ไหว แต่แววตาเต็มไปด้วยความล้อเลียน
เขาพิงกรอบประตูเลิกคิ้วแล้วพูดว่า “ฉันไม่ได้ตั้งใจมาเห็นนะ เค้กก้อนเล็กอบเสร็จแล้ว คุณย่าให้มาตามพวกเธอสองคน”
ตอนนี้สวี่อีซ่งรู้สึกแค่ใบหูร้อนผ่าว เธอยกมือขึ้นนวดสองที เงยหน้ามองตัวต้นเหตุ แล้วพอเห็นดวงตาที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มก็ทั้งเขินทั้งโมโห จึงเอาหัวโขกอกเขาเบา ๆ
“ไปกันเถอะ” พูดจบเธอก็ก้มหน้า ทิ้งควอนจียงไว้แล้วรีบเดินเข้าบ้านไปก่อน
ตอนเดินผ่านอีคยองมุน สวี่อีซ่งเอาแต่มองตรงไปข้างหน้า ไม่กล้ามองหน้าลูกพี่ลูกน้องของตัวเองเลย