กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 346 วันที่ 342 ของการเป็นเจ้านาย
ไม่รู้ร้องไห้อยู่นานแค่ไหน อีแชรินก็คุกเข่ากอดสวี่อีซ่งร้องไห้จนหลับไปทั้งอย่างนั้น
สวี่อีซ่งออกแรงอยู่พักใหญ่กว่าจะพาเธอขึ้นไปนอนบนเตียงได้ จากนั้นก็เช็ดหน้า เปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วประคบตาให้
มองอีแชรินที่ร้องไห้จนตาบวม สวี่อีซ่งถอนหายใจ ดวงตาพลันแสบขึ้นมาอีกครั้ง
เธอลูบแก้มน้องสาวเบา ๆ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “นอนพักให้เต็มที่เถอะ พอตื่นขึ้นมา ทุกอย่างจะดีเอง”