กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 324 วันที่ 320 ของการเป็นเจ้านาย
สายตาที่ผู้ชายมองมู่หรานหราน จากเดิมที่เต็มไปด้วยความตะกละตอนนี้เปลี่ยนเป็นดุดัน เขาทำหน้าบิดเบี้ยวแล้วพูดว่า “นังแพศยา วันนี้ฉันจะสั่งสอนแกให้เข็ด”
ที่เขากล้าพูดแบบนี้ นอกจากอาศัยว่าตัวเองเป็นผู้ชายแล้ว ยังเพราะที่นี่ไม่ได้มีแค่เขาคนเดียว
แววตาของมู่หรานหรานเย็นลงเล็กน้อย แต่ไม่มีความกลัวแม้แต่นิดเดียว
ในเมื่อไอ้ผู้ชายชวนขยะแขยงคนนี้ยังไม่ได้เรียนรู้จากการโดนตบเมื่อครู่ เธอก็ไม่รังเกียจที่จะช่วยล้างสมองให้เขาอีกสักรอบ
“โยริ?” ตอนนั้นเองเสียงคุ้นเคยก็ดังขึ้นจากด้านหลังมู่หรานหราน ทำให้ผู้ชายกลุ่มนี้ที่กำลังจะลงมือหยุดชะงัก
มู่หรานหรานหันไปดูแล้วพบว่าเป็นคนรู้จัก