กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 255 วันที่ 251 ของการเป็นเจ้านาย (พบครอบครัว)
“ระหว่างทางระวังตัวด้วย ขับรถดี ๆ”
“ได้เลย อา”
สายนี้คุยกันไม่นาน อาจจะแค่สิบกว่านาที คุณแม่ควอนกำชับสองสามคำแล้วก็วางสาย
สวี่อีซ่งมองหน้าจอที่แสดงว่าสิ้นสุดการโทร หลังที่ตั้งตรงผ่อนลง เธอถอนหายใจอย่างโล่งอก แค่คุยกันครู่เดียว ฝ่ามือของเธอก็ชุ่มเหงื่อแล้ว
ถึงควอนจียงจะกำลังขับรถ แต่เขาก็คอยเหลือบมองสวี่อีซ่งที่คุยกับแม่อยู่ตลอด พอเห็นเธอรับสายอย่างเรียบร้อยเหมือนเด็กประถม แถมเสียงยังอ่อนลง เขาก็อดหัวเราะไม่ได้ “ออมมาของฉันน่ากลัวมากเหรอ ดูเธอสิ ประหม่าไปหมดแล้ว”