กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 233 วันที่ 229 ของการเป็นเจ้านาย
ที่จริงสวี่อีซ่งจะพาเชสกลับเกาหลีใต้ก็ได้ แต่ถ้าอย่างนั้นก็ต้องซื้อสนามม้าเพิ่ม หรือไม่ก็ฝากเลี้ยงไว้ที่สนามม้าอื่น ถึงจะทำแบบนั้น เธอก็คิดว่าตัวเองคงไม่มีเวลาพอไปหา ในเมื่อไม่มีเวลาอยู่เป็นเพื่อนมัน จะส่งมันไปอยู่ในที่ที่มีอิสระมากกว่าก็คงดีกว่า
สนามม้าที่นั่นในยูนนานไม่เหมือนสนามม้าเล็ก ๆ ที่แบ่งเป็นช่อง ๆ ในศูนย์ฝึกขี่ม้าของเกาหลีใต้ ที่นั่นเป็นสนามม้าธรรมชาติที่สร้างเลียบไปตามภูเขา พอเชสไปอยู่ที่นั่นก็ยังเข้าไปเล่นในเขาได้ทุกวัน อิสระกว่าการถูกขังอยู่ในสนามม้าที่มีขนาดจำกัดมาก
หลังฟังคำอธิบายของสวี่อีซ่งจบ ควอนจียงก็ยกมือปิดหน้าแล้วหัวเราะ ก่อนชมว่า “อีซ่งของเราเป็นเด็กดีมีน้ำใจจริง ๆ”