กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 120 วันที่ 117 ในฐานะเจ้านาย
พอถึงช่วงท้าย เสียงของสวี่อีซ่งก็เริ่มอู้อี้ไม่ชัด ควอนจียงหัวเราะแล้วตอบว่า “ได้” ปกติเขาจะรอให้สวี่อีซ่งวางสายก่อน แต่ครั้งนี้รอไปครึ่งนาทีแล้วก็ยังไม่มีเสียงอะไร กลับได้ยินเสียงลมหายใจแผ่วเบาจากปลายสาย
ที่แท้สวี่อีซ่งหลับไปแล้ว
ควอนจียงมองหน้าจอโทรศัพท์ที่ยังอยู่ในสายอย่างเงียบเชียบด้วยความขบขันอยู่สองวินาที ก่อนพูดเบา ๆ ว่า “รักนะ ที่รัก ฝันดี” แล้วค่อยวางสาย
ทั้งสองคนที่อดนอนหลับยาวรวดเดียวจนถึงบ่ายสาม
หลังตื่น ทั้งคู่สั่งอาหารมากิน จากนั้นก็เริ่มเก็บของและแต่งหน้า เวลาช่วงเช้าหมดไปกับการนอนแล้ว ช่วงบ่ายจะเสียไปอีกไม่ได้