กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 103 วันที่เป็นเจ้านายครบ 100 วัน
คิยาไม่เคยเรียนทฤษฎีดนตรี ตอนยืนฟังซงอึนยูร้องเพลงอยู่ข้างหลังเมื่อครู่ เธอไม่ได้ยินว่ามีอะไรผิดปกติ และไม่แน่ใจด้วยว่าซงอึนยูร้องผิดจริงหรือเปล่า แต่ในเวลาแบบนี้ ต่อให้ร้องผิดก็พูดตรง ๆ ไม่ได้ ไม่อย่างนั้นเด็กสาวขี้อายเหมือนกระรอกน้อยตรงหน้า คงนอนไม่หลับไปอีกหลายวัน
“ไม่เป็นไรจริง ๆ ไม่เชื่อก็รอประธานบริษัทกลับมาแล้วถามดูสิ”
ส่วนที่ผิดพลาดในความทรงจำของซงอึนยูเริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ คำปลอบใจของคิยาไม่ได้ช่วยให้เธอรู้สึกดีขึ้นเลย แก้มกลม ๆ ของเธอห้อยลง ราวกับดอกไม้ดอกน้อยที่ถูกลมพัดแรงจนเหี่ยวเฉา ดูหงอยไปทั้งตัว