กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 92 วันที่ 89 ของการเป็นเจ้านาย
ตอนกลางคืน สวี่อีซ่งกลับถึงบ้านหลังเลิกงาน ก็เห็นควอนจียงยืนรออยู่หน้าประตู
“มายืนอยู่ตรงนี้ทำไม?”
ควอนจียงอุ้มสวี่อีซ่งที่เพิ่งเปลี่ยนรองเท้าขึ้นมา แล้วจูบเธอ “ฉันตั้งใจมารอเธอ”
สวี่อีซ่งถูกอุ้มไปวางบนโซฟา เธองุนงงกับการกระทำต่อเนื่องของเขา จึงถามว่า “เป็นอะไรไป?”
ควอนจียงนั่งลงข้างเธอ รวบเธอเข้ามาในอ้อมแขนแล้วพูดช้า ๆ “ไม่ใช่ฉันเป็นอะไร แต่เธอต่างหากเป็นอะไร”
เขาก้มหน้าจนหน้าผากแตะกับสวี่อีซ่ง มองตาเธอนิ่ง ๆ แล้วเอ่ยอย่างจริงจัง “ที่รัก เธอรู้ตัวไหมว่าช่วงนี้อารมณ์เธอไม่ค่อยปกติ?”
“อา…” สวี่อีซ่งกะพริบตาเหมือนเพิ่งรู้ตัว ก่อนจะก้มตาลงอย่างเหม่อลอย “เดิมทีฉันกะว่าจะไปหาหมออีกสองวัน แต่ยุ่งมากมาตลอด”