กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 58 วันที่ 55 ของการเป็นเจ้านาย
ชีวิตคนเราทั้งยาวนานและแสนสั้น ในวัยยี่สิบ เด็กที่อายุน้อยกว่าย่อมเฝ้ารอ เพราะนี่คือเครื่องหมายของการเป็นผู้ใหญ่ หมายถึงการได้กำหนดชีวิตด้วยตัวเอง ส่วนคนที่อายุมากกว่าก็หวนคิดถึง เพราะวัยนี้เป็นคำพ้องความหมายของวัยเยาว์
แต่มีเพียงคนที่อยู่ในวัยยี่สิบจริง ๆ เท่านั้นที่รู้ว่า ช่วงวัยนี้เต็มไปด้วยความสับสนมากแค่ไหน มันเป็นวัยที่ชีวิตมาถึงทางแยก คนที่ยืนอยู่ตรงนั้นต้องกำหนดเส้นทางชีวิตด้วยมือตัวเองเป็นครั้งแรก จะเลือกชีวิตที่มั่นคงตามคำแนะนำของผู้ใหญ่ หรือออกไปตามหาหนทางใหม่ที่ขรุขระกว่าแต่เจิดจรัสกว่า?