เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 56 วันที่ 53 ของการเป็นเจ้านาย
สวี่อีซ่งประคองแขนเด็กสาวผ่านเสื้อผ้า รอจนเธอฟื้นตัวแล้วจึงปล่อยมือ ก่อนถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “เราไปนั่งตรงนั้นกันได้ไหม?” เธอสังเกตว่าเด็กสาวไม่ค่อยชอบให้ใครแตะตัว จึงปล่อยมือให้เดินเอง
เด็กสาวดูอาการไม่ค่อยดี สวี่อีซ่งไม่กล้าปล่อยให้อยู่คนเดียว ตั้งใจจะถามหาพ่อแม่หรือคนที่ติดต่อได้ เพื่อให้ใครสักคนมารับเธอ
สวี่อีซ่งดูออกว่าเด็กสาวอาจถูกกลั่นแกล้ง แต่เธอไม่ได้ถามอะไร
พอแขนขาหายชาแล้ว สิ่งแรกที่เด็กสาวทำคือออกไปตามหากระเป๋าของตัวเอง สุดท้ายก็เห็นกระเป๋าอยู่ในถังใส่เสื้อผ้าสกปรกตรงมุมห้องแต่งตัว พอเปิดโทรศัพท์ดูก็พบว่าแบตหมด
น้ำตาที่เด็กสาวเพิ่งกลั้นไว้ได้ก็ไหลออกมาอีกครั้งในทันที
เห็นสีหน้าร้อนรนของเด็กสาว สวี่อีซ่งจึงเดินเข้าไปถาม “มีอะไรหายไปหรือ?”