กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 37 วันที่ 34 ของการเป็นเจ้านาย
สองชั่วโมงต่อมา สวี่อีซ่งก็ลากกระเป๋าเดินทางมาถึงหน้าบ้านควอนจียงในสภาพเหนื่อยล้า ก่อนจะเคาะประตู
ควอนจียงเปิดประตูมาเห็นสวี่อีซ่งที่ยังลากกระเป๋าเดินทางอยู่ แถมยังไม่ได้เปลี่ยนเสื้อผ้า ก็เข้าใจทันทีว่าเธอคงยังไม่ได้กลับบ้านตัวเองด้วยซ้ำ เขารับกระเป๋าจากมือเธอ พลางหาขั้นรองเท้าแตะคู่ใหม่มายื่นให้ “คีอาอยู่ที่นี่กับฉันไม่หายไปไหนหรอก รีบร้อนอะไรขนาดนั้น ถึงกับลากกระเป๋าขึ้นมาด้วย อย่างน้อยก็กลับบ้านไปเก็บกระเป๋าก่อนสิ”
สวี่อีซ่งเปลี่ยนรองเท้าแล้วก็มองหาคีอาทันที พอเห็นเจ้าตัวเล็กที่คุ้นตาอยู่บนโซฟา เธอก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก “ถ้าไม่ได้เห็นกับตา ฉันจะวางใจได้ยังไง”