กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 22 วันที่ 19 ของการเป็นเจ้านาย
คุณอีผู้สุภาพอ่อนโยนถูกหลานสาวที่พุ่งเข้าใส่ราวกับลูกกระสุนปืนใหญ่ในร่างคนชนจนถอยหลังไปหลายก้าว แต่เขาไม่โกรธ กลับหัวเราะพลางลูบหัวหลานสาว “อีซ่งของเรา ทำไมยังเหมือนตอนเด็ก ๆ เลย คุณตาแก่แล้วนะ ตอนนี้รับเธอไม่ไหวแล้ว”
ตอนเด็ก ๆ คุณตาจะไปรับเธอหลังเลิกเรียนทุกวัน และทุกครั้งที่ก้าวออกจากประตูโรงเรียน เธอก็จะพุ่งเข้าอ้อมกอดคุณตาเป็นอย่างแรก ตอนนั้นอีซ่งตัวน้อยยังเรียนอนุบาล คุณตาอุ้มเธอขึ้นไปบินสูง ๆ ได้อย่างสบาย
“ไม่เห็นแก่เลย คุณตายังหนุ่มอยู่ ต้องอยู่กับหนูไปอีกนาน ๆ จนกว่าฟันหนูจะหลุดหมดปากเลย” สวี่อีซ่งกอดแขนคุณตาแล้วออดอ้อน