0408

⬢⬢⬢

ตอนที่ 408 เจ้าตายข้าอยู่

ครืน! สะพานผลึกห้าสีแห่งหนึ่งขาดสะบั้นจากตรงกลาง พังทลายลงมาอย่างรุนแรง ฟาดลงในสระมังกรพิษจนเกิดคลื่นน้ำยักษ์กระเซ็นสาดซัด จากนั้นปราณกระบี่โกลาหลสายหนึ่งก็ร่วงหล่นลงมาจากอากาศ ปะทะเข้ากับชิ้นส่วนผลึกของสะพานที่เหลืออยู่อย่างจัง เพียงแค่ชั่วพริบตา ชิ้นส่วนผลึกที่ยาวหลายสิบหลี้กว้างหนึ่งร้อยจั้งก็ถูกบดขยี้จนกลายเป็นผุยผง โดยไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมาแม้แต่น้อย

จากนั้นกลุ่มสะพานผลึกนั้นก็คล้ายกับน้ำมันเย็นที่สัมผัสถูกไฟร้อน ลุกไหม้ขึ้นมาอย่างฉับพลัน ท่ามกลางเปลวเพลิงนั้นคละคลุ้งไปด้วยพายุหมุน วารีชาด และฝุ่นเหลือง พุ่งเข้าโอบล้อมนักพรตอู้คงที่ยืนอยู่บนผิวน้ำอย่างบ้าคลั่ง ท่วงท่าของมันประดุจพยัคฆ์ร้ายตะครุบเหยื่อ ดุดันและร้ายกาจยิ่ง

“ธงผานกู่เป็นอาวุธวิเศษไร้เทียมทานแห่งการเบิกฟ้าผ่าปฐพี อานุภาพของมันไม่อาจต้านทานได้ เพียงแต่ได้ยินมาว่ามันใช้พลังธรรมสิ้นเปลืองยิ่งนัก หากปราศจากวิถีแห่งนักบุญ ก็มิอาจสั่นคลอนมันได้มากนัก เหตุใดจึงต่อสู้กันมานับสิบวันแล้ว เจ้าหลี่หยวนผู้นี้ยังคงดุดันเช่นนี้ ไม่เห็นมีทีท่าว่าจะอ่อนแรงลงเลย?”

นักพรตอู้คงเหยียบย่างบนเกลียวคลื่น ยืนหยัดอยู่อย่างมั่นคงไร้ความหวั่นไหว ทั่วร่างของเขามีแสงศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสีหมุนวนล้อมรอบดุจเส้นแสงนับหมื่นสาย ในมือถือต้นไม้วิเศษเจ็ดสมบัติม้วนแสงหลากสีนับพันชั้น ป้องกันไปทั่วทิศทาง ทุกครั้งที่ตวัดออกไป จำต้องปะทะเข้ากับอาวุธชิ้นหนึ่ง