เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 396 เถ้าถ่าน (บน)
“น้อมรับราชโองการพระมเหสี!” ปี้ฟางผู้นี้คือเทพอสูรแห่งยุคมหาบรรพกาล พลังธรรมกล้าแกร่งไร้เปรียบเทียบ ได้ซ่อนตัวอยู่ในภูเขาหลอมเพลิงหมื่นล้านทางใต้ของทวีปเป่ยหลูจวี่มาโดยตลอด ไม่เคยปรากฏตัวสู่โลกภายนอก ครั้งนี้เมื่อพระมเหสีสั่นธงเรียกอสูร แม้เขาไม่อยากมาก็จำต้องมา
ยามนี้ภาพลักษณ์ของปี้ฟางคือหนุ่มชุดแดง ร่างกายเตี้ยมอมแมม สูงเพียงห้าฉื่อ หน้าตาแก่ชรายิ่งนัก สีหน้าเต็มไปด้วยความทุกข์ระทม คิ้วและผมล้วนเป็นสีชาด หนวดเครายาวถึงสองฉื่อ มือถือไม้เท้าหัวนกคิวที่สูงกว่าตัวเขาอยู่ไม่น้อย
หัวนกคิวนั้นดุร้ายน่าสะพรึงกลัว ขนาดเท่ากำปั้น ดุดันและอำมหิต ทั้งร่างคล้ายดั่งเปลวไฟ จะงอยปากนกยาวอ้าออกเล็กน้อย ข้างในกลับเต็มไปด้วยเขี้ยวคมกริบราวกับแผงตะปู
โดยเฉพาะผมสีชาดที่เกล้าเป็นมวยไว้ ขนาดเท่าปากชาม ตรงกลางปักด้วยขนหางนกสามเส้น ขนหางนี้ยาวกว่าขนห่านเล็กน้อย ทั้งร่างแดงฉานดุจคริสตัล สีสันไหลวน โดดเด่นสะดุดตายิ่งนัก
ในบรรดาเทพอสูรมหาบรรพกาลที่พระมเหสีเรียกมาในครั้งนี้ มีเพียงปี้ฟางผู้นี้ที่ดูลึกลับเก่าแก่ที่สุด อย่างเช่นฉงฉี ไคหมิง ลู่อู๋ และเทาเที่ย ต่างสวมชุดนักพรตโพกผ้า ดูไม่ค่อยโดดเด่นเท่าใดนัก ทว่าในบรรดาเทพอสูรยุคโบราณที่หลงเหลืออยู่เหล่านี้ ปี้ฟางกลับมีพลังธรรมกล้าแกร่งที่สุด