0391

⬢⬢⬢

ตอนที่ 391 ปรึกษาหารือสามครั้ง

“คนกลุ่มนี้แต่เดิมเป็นศิษย์ของนิกายอธิบายธรรมและนิกายเจี๋ย ต่อมากลับใจมานับถือพุทธศาสนาของเรา เพียงแต่ประสบเข้ากับวาระสังหารแห่งกัลป์วัฏสงสาร รากฐานจึงไม่อาจกล่าวได้ว่าสูงส่ง ทั้งยังไม่สามารถบรรลุเป็นเซียนได้ แต่ถึงอย่างไรก็ยังเป็นศิษย์ของสี่สำนักเรา ดวงจิตวิญญาณย่อมไม่ควรดับสูญ การที่สามารถเข้าสู่เทพวิถีได้ นับเป็นลิขิตสวรรค์โดยแท้”

พระอมิตาภพุทธะเห็นเพียงประมุขสำนักมรรคาสวรรค์และประมุขเจ้าแห่งสวรรค์ทงเทียนนั่งนิ่งไม่กล่าววาจา ใบหน้าไร้ความรู้สึก บรรยากาศในสถานที่นั้นเย็นเยียบ จึงได้เอ่ยขึ้นมา

ผู้คนในสถานที่นั้นต่างเป็นกายามหาเซียนต้าเหลอหุนหยวนผู้ไร้เกิดไร้ดับ ผ่านหมื่นทัณฑ์มิอาจทำลาย

ทุกผู้ในสถานที่นี้ล้วนเป็นมหาเซียนต้าเหลอหุนหยวนผู้ไม่เกิดไม่ดับ เป็นอมตะนิรันดร์กาล เรื่องราวในอดีต ปัจจุบัน และอนาคต ทุกผู้ล้วนล่วงรู้ แล้วใครเล่าจะไม่รู้ถึงความคิดความอ่านของกันและกัน?

การประชุมสี่ศาสนา ก็เป็นเพียงการเสาะหาหนทางรอดสายหนึ่งท่ามกลางลิขิตสวรรค์ ยุคสมัยนี้อนุญาตให้กระทำการต่างๆ แต่เมื่อถึงคราวชีวิตดับสูญก็ย่อมไม่เหมือนดังจุดเริ่มต้น

นักบุญย่อมไร้ความยึดติด แต่เมื่อยังต้องกระทำการนี้ ก็เป็นเพียงการแบ่งเศษเวลาว่างเปล่ามาแก้เบื่อเท่านั้น

เฉกเช่นผู้คนในโลกหล้าที่เล่นหมากกระดาน มีผู้ที่โกรธขึ้งกับความได้เสียเพียงหมากเดินเดียว และมีผู้ที่ไม่หวั่นไหวแม้พ่ายแพ้หรือได้รับชัยชนะ

โจวชิงเห็นประมุขเจ้าแห่งสวรรค์ทงเทียนไม่พูดจา ก็ทราบถึงเจตนาของอีกฝ่าย