เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 383 ลูกแก้วเทพจันทราทำลายล้าง
“ศิษย์พี่ ทิวทัศน์งดงามของตำหนักสวรรค์แห่งนี้แม้งดงามปานใด แต่ในวันหน้าย่อมมีโอกาสได้ชมอีกมาก รีบตามข้าไปเข้าเฝ้ามหาเทวะผู้ยิ่งใหญ่เสียโดยเร็วเถิด อย่าปล่อยให้เสียเวลาเลย!”
ในยามที่ร่างจริงของลิงจ๋อแอบย่องเข้าไปในตำหนักกลิ่นหอมนั้น เสินกงเป้าได้พาร่างแยกจากขนของลิงจ๋อปลอมตัวนี้ตรงไปยังวิมานทองคำอวี้เชวี่ย ทว่าลิงตัวนี้กลับมือหนึ่งถือโคม อีกมือหนึ่งป้องหน้าผาก เดินบ้างหยุดบ้าง คอยชะเง้อมองไปรอบทิศทาง เดินอยู่ครึ่งค่อนวันถึงได้ขึ้นมาเพียงไม่กี่ชั้นฟ้า
ในใจของเสินกงเป้าบังเกิดความสงสัยมากขึ้นเรื่อย ๆ แอบครุ่นคิดวางแผนการอยู่ภายใน เพียงแต่วิชาแปลงกายเจ็ดสิบสองประการนั้นลึกล้ำพิสดารยิ่ง ด้วยสายตาของเสินกงเป้ากลับไม่อาจมองออกว่านี่คือลิงปลอม
“อืม? โอ้!” แม้ร่างแยกจากขนนี้จะเทียบกับร่างจริงไม่ได้เลยแม้แต่น้อย แต่มันก็บังเกิดจิตวิญญาณแล้ว พอยามได้ยินเสินกงเป้าเอ่ยถาม จึงรีบทำสีหน้าตื่นรู้เหมือนเพิ่งนึกออก ก่อนจะเดินตามเสินกงเป้าไปอีกระยะ ขึ้นไปอีกสองสามชั้นฟ้า แล้วก็กลับมาเหลียวมองซ้ายขวาดังเดิม นิสัยยังคงเป็นเหมือนเก่าไม่ผิดเพี้ยน
“ต้องมีลับลมคมในแน่ ลิงตัวนี้ดูเหมือนหุ่นเชิดที่ถูกดึงสายอยู่อย่างไรอย่างนั้น!” เสินกงเป้าคิดในใจ
“จริงสิ ศิษย์พี่โปรดหยุดก่อน ข้ามีเรื่องจะสั่งเสีย!” เสินกงเป้าหยุดฝีเท้าลงกะทันหัน
“อืม? โอ้!” ร่างแยกจากขนนี้ย่อมต้องหยุดลง