เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 374 มหาเซียนมรรคาสวรรค์แห่งผานกู่
ภายในธงผานกู่แตกต่างจากแผนภาพไทเก๊กอย่างสิ้นเชิง ทว่ายามที่โจวชิงชี้นิ้วออกไป ร่างของเขาก็เข้าสู่ภายในโดยธรรมชาติ สิ่งที่ปรากฏแก่สายตามีเพียงความโกลาหลว่างเปล่าเลือนราง ราวกับฉากทัศน์ภายนอกสวรรค์สามสิบสามชั้น เพียงแต่ความโกลาหลนี้ดูเหมือนจะเป็นรูปธรรมและหนาแน่นอย่างยิ่ง
ผู้คนยามสัญจรอยู่ภายในจะถูกแรงบีบอัดอย่างหนักหน่วง สิ่งกีดขวางเหล่านั้นใหญ่หลวงจนเหลือเชื่อ อย่าว่าแต่จะมองเห็นสิ่งของให้ชัดเจนเลย แม้แต่การขยับกายก็กลายเป็นเรื่องยากลำบาก
โจวชิงรู้ดีว่าเป็นเพราะพลังธรรมของตนยิ่งใหญ่มหาศาล ใกล้เคียงกับประมุขมหามรรคาไร้ขอบเขต จึงสามารถเข้ามาอยู่ภายในนี้โดยไม่ได้รับบาดเจ็บ
หากเปลี่ยนเป็นผู้อื่น ต่อให้เกรียงไกรปานใดอย่างพระตถาคตตัวเป่า, เจิ้นหยวนจื่อ หรืออวิ๋นจงจื่อ หากเข้ามาในธงผานกู่ ก็มีเพียงต้องถูกกักขังหรือรอความตายเท่านั้น
ทว่าความโกลาหลนั้นดูเหมือนจะกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต กระจัดกระจายแล้วรวมตัวใหม่ ทันทีที่ถูกกวาดออกไป ก็มีระลอกใหม่รวมตัวกันเข้ามาอีก แรงกดดันจากทุกทิศทางเพิ่มทวีขึ้นอย่างกะทันหัน
โจวชิงหาได้ตื่นตระหนกไม่ เขาหรี่ตาลงเล็กน้อย นิ้วยังคงยื่นออกไป แล้วกรีดวาดจากบนลงล่างหนึ่งครา!