เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 359 โชคชะตา
ประกายแสงทองสาดกระเซ็นไปทั่วทิศดุจห่าฝน สร้อยแก้วมงคลบนโคมเทพนำทางถูกค้อนสายฟ้าม่วงฟาดใส่จนแตกกระจายกลายเป็นรัศมีสีสันคล้ายสายไหม เศษเสี้ยวที่เหลือถูกแสงสีม่วงโอบล้อมไว้ เสียงดังซ่าๆ ประกายไฟฟ้าดั่งงูและมังกรพลิกตัวพันนัวไปมา ในที่สุดก็ถูกทำลายจนสิ้นซาก
เพียงชั่วพริบตา บนศีรษะของคุนเผิงก็ไม่เหลือสิ่งใดอีกต่อไป แม้กระทั่งมวยผมยังถูกแสงสีม่วงเฉือนขาดหายไป เส้นผมสยายกระเซิงประกอบกับใบหน้าที่ดุร้ายบ้าคลั่ง ดูสมกับเป็นมาดของจอมอสูรเฒ่ารุ่นหนึ่งยิ่งนัก
“ไอ้แก่หงอวิ๋น! เจ้ากล้าลอบโจมตี ทำลายศาสตราวิเศษของข้า วันนี้ข้าจะทำให้เจ้าต้องตายอย่างไม่เป็นผี!”
คุนเผิงเมื่อเห็นแสงสีม่วงรวมตัวกันกลายเป็นค้อนยักษ์โบราณ ตัวค้อนเป็นสีม่วงทั้งลูก ประกายไฟฟ้าสีเงินแล่นผ่านส่งเสียง “เปรี๊ยะแป๊ะ” เบาๆ มีหรือจะจำไม่ได้ว่านั่นคือค้อนสายฟ้าม่วง
บนเก้าสวรรค์นั้นยังมีเมฆสีแดงกลุ่มหนึ่งลอยอยู่อย่างเลือนราง แต่ก็พอมองเห็นได้ชัดเจน ซึ่งก็คือศัตรูคู่อาฆาตของมัน บรรพจารย์หงอวิ๋น อย่างไม่ต้องสงสัย
“ไอ้แก่หงอวิ๋นกลับชาติไปบำเพ็ญใหม่ เพิ่งเข้าเป็นศิษย์ในสำนักประมุขเจ้าแห่งสวรรค์ทงเทียน จะมีพลังธรรมสักเท่าใดกันเชียว กล้าทำลายโคมเทพนำทางของข้า เกรงว่าคงหลงกลอุบายของไอ้โฉดโจวชิงเข้าให้ สู้กลับไปยังแดนประจิมเพื่อตั้งโคมเทพใหม่เสียตอนนี้ แล้วค่อยมาหาเรื่องลูกหมาพวกนี้ภายหลังย่อมหาทางทำอะไรข้าไม่ได้!”