0357

⬢⬢⬢

ตอนที่ 357 ความรุ่งเรืองแห่งมรรคาสวรรค์ (ตอนต้น)

เจดีย์แสงรัตนมณีสิบสองชั้นปรากฏขึ้นกลางนภา ฉับพลันนั้นแสงสว่างนับหมื่นล้านสาดส่องไปทั่วโลกมหาพัน

แดนยมโลกที่แต่เดิมมืดมิดและหนาวเหน็บ ปกคลุมด้วยหมอกร้ายและเสียงวิญญาณโหยหวน ผิวเผินมีเพียงแสงฟอสฟอรัสวูบวาบ บัดนี้กลับสว่างไสวแจ่มจรัสจนไม่หลงเหลือมุมมืดแม้แต่น้อย

แม้แต่ทะเลโลหิตทั้งผืนยังสะท้อนประกายแสงเจิดจ้าจางๆ เมื่อมองออกไปคล้ายกับก้อนหินโมราสีแดงฉานทั้งก้อน ต่างจากเดิมที่เคยเหนียวข้นเดือดพล่านและคละคลุ้งด้วยกลิ่นคาวเลือดอย่างสิ้นเชิง

ใต้ภูเขาทมิฬ ณ เมืองผีเฟิงตู สะพานไน่เหอ และวิถีหวงเฉวียน ซึ่งแต่เดิมเคยมีดวงวิญญาณเร่ร่อนนับไม่ถ้วนต่างพากันร่อนเร่ บัดนี้ถูกเหล่าทหารผี นายนิรยบาล เทพวัวและเทพม้า และยมทูตขาวดำต้อนให้ไปจุติใหม่แล้ว

ทว่าเมื่อถูกแสงจากฉัตรแก้วแสงสว่างอันประมาณมิได้สาดส่อง ร่างวิญญาณเหล่านั้นกลับค่อยๆ เจือจางลง สีหน้าล้วนสงบสุขอย่างยิ่ง สุดท้ายต่างพากันพุ่งเข้าไปในฉัตรแก้ว พนมมือประนมกรนั่งขัดสมาธิอยู่กลางห้วงอวกาศ ล้อมรอบองค์รัตนมณีแห่งแสงเพื่อคารวะ

“พระโพธิสัตว์กษิติครรภ์นำเหล่าพระโพธิสัตว์มาปราบอสุราร แต่กลับถูกมหาจักรพรรดิโกวเฉินขัดขวางไว้ ขณะนี้พระพุทธะเจี้ยอิ่นก็เสด็จลงมายังนรกด้วย ดูเหมือนจะหมายชิงเอาวิญญาณอาฆาตและอสุรผีร้ายทั้งหมดเข้าสู่แดนประจิม ไม่ทราบว่าท่านพญายมมีความเห็นอย่างไร?”