เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 355 สิ่งล้ำค่า (ตอนต้น)
เหนือท้องทะเลบูรพาอันกว้างใหญ่ คลื่นลมสาดซัดโถมกระหน่ำทว่ากลับมิได้รุนแรงนัก ปลาตัวใหญ่คอยกระโดดโลดเต้นอยู่เป็นนิจ ปลาวาฬผุดหัวขึ้นมาเหนือน้ำ พ่นลำน้ำพุ่งสูงขึ้นไปหลายจวี้ เสมือนหนึ่งน้ำพุจำนวนนับไม่ถ้วน ผสมผสานกลายเป็นเสียงลมทะเลที่คล้ายเสียงคลื่นกระทบฝั่ง ทำเอาผู้คนรู้สึกผ่อนคลายเป็นอย่างยิ่ง ความอัดอั้นตันใจในอกล้วนจางหายไปสิ้น
แหงนมองขึ้นไปบนท้องฟ้ากลับเป็นสีครามสดใสราวน้ำล้างเพียงมีเมฆขาวพัดผ่านเป็นครั้งคราว นกนางนวลบินว่อนรวมตัวกัน ทะเลและท้องฟ้าบรรจบกันเสมือนทอดยาวไปจนสุดขอบฟ้า ทัศนียภาพเช่นนี้ย่อมเป็นความกว้างใหญ่ไพศาลของผืนฟ้าและผืนดิน ทำให้สัมผัสได้ถึงความยิ่งใหญ่ของธรรมชาติ ทว่าฉับพลันนั้นเอง ที่สุดของทะเลกลับมีพุทธรัศมีผุดพุ่งขึ้นเป็นสีทองอร่าม ส่องสว่างขึ้นสู่ชั้นฟ้า พุ่งทะยานสะท้อนเข้าสู่แดนดาราและห้วงนภา
ท่ามกลางพุทธรัศมีนั้น กลิ่นหอมของจันทน์หอมโชยมากับสายลม ทั้งยังมีเสียงสวดมนต์ของพุทธะ พระอจลนาถวิทยราช พระวิทยราชมหาพลัง พระวิทยราชปราบสามภพ พระวิทยราชวัชรยักษ์ และพระวิทยราชกุณฑลี กายาสีทองสูงใหญ่ทั้งห้าพระองค์ต่างปรากฏขึ้น ขวางกั้นอยู่สุดขอบฟ้า กวาดสายตามองลงมายังเบื้องล่าง ใบหน้าบ้างก็ดูดุร้าย บ้างก็ดูโกรธเกรี้ยว บ้างก็ดูอาฆาต บ้างก็ดูยิ้มแห้งเหือด หรือบ้างก็หน้านิ่งเฉย มิมีผู้ใดมีสีหน้าเมตตาปรานีแต่อย่างใด