เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 352 พลิกกลับ
เมื่อได้ยินคำชื่นชมของโจวชิง ผานหวังผู้เฒ่ามารก็ถอนหายใจกล่าวว่า “เป็นเพียงวิชาเล็กน้อยเท่านั้น มิอาจเปรียบเทียบกับมรรคาสวรรค์แห่งการสร้างสรรค์อันไร้ขอบเขตของมหาจักรพรรดิได้ มหาจักรพรรดิบรรลุกายาอมตะผ่านหมื่นทัณฑ์ไม่ดับสูญแล้ว การสำเร็จมรรคสู่ตำแหน่งปฐมกำเนิดคงอยู่อีกไม่ไกล ผิดกับสองสามีภรรยาอย่างเราที่ยังต้องดิ้นรนอยู่อย่างยากลำบากภายใต้ลิขิตสวรรค์ ฉายาผานหวังกลายเป็นอดีตไปนานแล้ว ข้าเวียนว่ายตายเกิดในยุคราชวงศ์ฮั่น ชาตินี้เปลี่ยนชื่อเป็นต่งหย่ง คำว่าผานหวังสองคำนี้จึงไม่มีความเกี่ยวข้องใดกับข้าอีกต่อไป”
กล่าวจบเขาก็ถอนหายใจติดต่อกัน น้ำเสียงเต็มไปด้วยความรู้สึกทอดถอนใจและหวนคำนึง มีกลิ่นอายของประสบการณ์ชีวิตที่ยาวนาน ความจับมือที่ประคองกันอยู่กับองค์หญิงเจ็ดพลันกระชับแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว ทั้งสองสบตากัน แววตาเลื่อนลอยดั่งปุยเมฆหมอก ทำให้หงไหเอ๋อร์และแม่มดในใจพลอยรู้สึกทอดถอนใจตามไปด้วย
“ชะตากรรมของท่านทั้งสองนับว่าน่าทอดถอนใจนัก ตัวข้าเองก็มิใช่ผู้ที่เวียนว่ายผ่านยุคบุพกาลหรอกหรือ อยู่ท่ามกลางโลกมนุษย์ที่เต็มไปด้วยกิเลสภายใต้การบงการของลิขิตสวรรค์ เวียนว่ายตายเกิดนับพันนับหมื่นชาติ กระทั่งได้เกิดมาเพื่อสนองวิบากกรรมและหลุดพ้นออกมาได้ ก็นับว่าเป็นความโชคดีโดยแท้ ในเมื่อได้พบกับท่านทั้งสอง ก็นับว่ามีวาสนา ข้าจะช่วยส่งเสริมท่านสักครั้งเถิด” โจวชิงกล่าวอย่างยิ้มแย้ม