0304

⬢⬢⬢

ตอนที่ 304 สมบัติตกทอดเทพอสูร

กาลเวลาล่วงผ่านไปดุจลูกศร เพียงพริบตาก็ผ่านไปสองถึงสามปี สำนักมรรคสวรรค์แห่งภูเขาวายุทมิฬยังคงสงบราบรื่น โจวชิงนั่งปิดด่านตายอยู่ในนั้น กายเนื้อแข็งทื่อดุจศพ โคจรเคล็ดวิชาเร้นลับเพื่อหลอมรวมกับตงหวงจนเป็นหนึ่งเดียว หวังฝึกฝนดวงจิตเทวะรองให้สำเร็จ เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการรุดหน้าของตบะบำเพ็ญในอนาคตและใช้สำหรับฝากฝังห้วงยึดติด

ต่อให้ไม่อาจตัดห้วงยึดติดได้ ทว่าอานุภาพของดวงจิตเทวะรองนี้ก็ยิ่งใหญ่ถึงขีดสุด ภายภาคหน้าเมื่อข้ามมหาวิบัติและบรรลุผลสำเร็จ ใช้ข่มขวัญจอมมาร ย่อมมีโอกาสสำเร็จมากขึ้นหลายเท่า แต่ถึงแม้จะต้องการหลอมรวมสมบัติวิเศษกำเนิดฟ้าให้เป็นดวงจิตเทวะรอง ก็จำเป็นต้องมีตบะแก่กล้าและปัญญาญาณอันยิ่งใหญ่ เวลาที่ต้องใช้ย่อมไม่ใช่เพียงไม่กี่สิบปีจะสำเร็จได้ ยิ่งไม่ต้องหวังว่าจะเสร็จสิ้นภายในหนึ่งหรือสองปีเช่นเดียวกับค่ายกลดาราสวรรค์

ลองคิดดูว่าพระทีปังกรพุทธเจ้า นับแต่ได้ไข่มุกกำหนดสมุทรยี่สิบสี่เม็ดมา ในแดนสุขาวดีตะวันตก ไม่รู้ว่าต้องสิ้นเปลืองความพยายามไปมากเพียงใดกว่าจะหลอมจนเป็นรูปร่างได้สำเร็จ ท้ายที่สุดตัดห้วงยึดติด กลายเป็นเทพผู้พิทักษ์ยี่สิบสี่ฟากฟ้า อานุภาพร้ายแรงยิ่งนัก